Posts tonen met het label Brussel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Brussel. Alle posts tonen

woensdag 9 april 2014

Zeker 1700 bankenlobbyisten in Brussel


BRUSSEL -
De bankenlobby in Brussel blijkt omvangrijk. Er lopen „ten minste” 1700 lobbyisten rond om Europees beleid te beïnvloeden. Aan dat lobbywerk hangt een prijskaartje van circa 120 miljoen euro per jaar.

Dat stelt onder meer de Corporate Europe Observatory, een organisatie die de handel en wandel in Brussel in de gaten houdt, in een woensdag verschenen studie naar de omvang van de lobbykracht van de financiële sector.
Volgens de studie gaat het om zeker 700 verschillende organisaties uit de financiële sector, zoals banken en investeringsmaatschappijen. Andere lobbygroepen, zoals vakbonden of particuliere organisaties, spelen bij de beïnvloeding van financieel beleid in Europa nauwelijks een rol, concluderen de onderzoekers.

Bron: http://www.telegraaf.nl/dft/nieuws_dft/22489217/__Zeker_1700_bankenlobbyisten_in_Brussel__.html

vrijdag 4 april 2014

Brussels: Police disperse protesters with water cannon

See: http://rt.com/news/water-cannons-brussels-protest-405/

For the whole report en video's!

Demonstrators clash with riot police officers during a European trade union protest against austerity measures, in central Brussels April 4, 2014.  (Reuters/Francois Lenoir)
Demonstrators clash with riot police officers during a European trade union protest against austerity measures, in central Brussels April 4, 2014. (Reuters/Francois Lenoir)
Around 15,000 people, according to the reports of the local Le Soir media outlet, are marching against austerity and unemployment, and were faced with a heavy-handed police response.
Initially, the trade unions expected to see 40,000 demonstrators on the streets of Brussels.
Trade unions representatives from across the EU gathered in Brussels, following a call from the European Trade Unions Confederation (ETUC). This is the first “euromanifestation” in 2014, with the participants demanding “a new way for Europe.”
It has been reported that clashes happened between the police and dockers from Antwerp and Gent, who led the march and started throwing projectiles at police.


A demonstrator is sprayed by tear gas during a European trade union protest against austerity measures, in central Brussels April 4, 2014. (Reuters/Francois Lenoir)
A demonstrator is sprayed by tear gas during a European trade union protest against austerity measures, in central Brussels April 4, 2014. (Reuters/Francois Lenoir)



An injured demonstrator lies on the ground after being hit by a stone thrown by other demonstrators during a European trade unions protest against austerity measures, in central Brussels April 4, 2014. (Reuters/Francois Lenoir)

An injured demonstrator lies on the ground after being hit by a stone thrown by other demonstrators during a European trade unions protest against austerity measures, in central Brussels April 4, 2014. (Reuters/Francois Lenoir)



An injured demonstrator is helped by riot police officers after being hit by a stone thrown by other demonstrators during a European trade unions protest against austerity measures, in central Brussels April 4, 2014. (Reuters/Francois Lenoir)

An injured demonstrator is helped by riot police officers after being hit by a stone thrown by other demonstrators during a European trade unions protest against austerity measures, in central Brussels April 4, 2014. (Reuters/Francois Lenoir)



A demonstrator throws garbage towards riot police officers during a European trade unions protest against austerity measures, in central Brussels April 4, 2014. (Reuters/Francois Lenoir)

A demonstrator throws garbage towards riot police officers during a European trade unions protest against austerity measures, in central Brussels April 4, 2014. (Reuters/Francois Lenoir)

DETAILS TO FOLLOW~

Source: http://rt.com/news/water-cannons-brussels-protest-405/

maandag 17 maart 2014

De machtsgreep van de megalobbyisten

Hoe meer we te weten komen over de onderhandelingen over het vrijhandelsakkoord, hoe erger, zegt Bart Staes. Staes is Europees Parlementslid namens Groen. Stefaan Van Hecke, Eva Brems en Bart Caron tekenen mee.

  • © photo news.
  • Ook de Europese Commissie en de diensten van Karel De Gucht schurken aan tegen de wensen van de grote industriële lobby's.
Sinds deze zomer onderhandelen de Europese Commissie en de VS over een Trans-Atlantisch Vrijhandels- en Investeringsverdrag. Hoe meer we te weten komUSA, Europa, EU, Brussel, en over deze onderhandelingen, hoe zorgwekkender de informatie. De onderhandelingen verlopen niet transparant. Industriële lobby's zitten mee aan de onderhandelingstafel. Het Europese parlement, de nationale parlementen, de middenveldorganisaties, vakbonden, ngo's, kleine bedrijven en werkgeversorganisaties en burgers worden zeer beperkt geïnformeerd. Nochtans zal wat onderhandeld wordt een enorme impact hebben op ons samenlevingsmodel.

Controversieel is de discussie over het arbitragemechanisme voor investeringsbescherming (Investor-state dispute settlement, afgekort ISDS). Dat soort arbitrageovereenkomsten legt vast wat de rechten van investeerders zijn en hoe geschillen beslecht worden. Dat mechanisme zorgt ervoor dat bedrijven staten kunnen aanklagen voor internationale arbitragehoven. Boven de hoofden heen van nationale gerechtshoven en parlementen oordelen drie rechters over de aanklacht achter gesloten deuren.

De ISDS-regelgeving die de VS en Europa graag willen invoeren onder druk van de industriële lobby's, holt de democratie uit. Vermogende bedrijven gebruiken dit mechanisme om overheidsmaatregelen die de verwachte winst van de bedrijven mogelijks aantast, aan te klagen, zelfs al dienen deze maatregelen om de burgers of het milieu te beschermen. Te hallucinant voor woorden? Doemdenken? Neen.

Schadeclaims
De afgelopen jaren is er een enorme groei aan juridische claims bij internationale hoven van arbitrage en het vrijhandelsakkoord zal deze tendens nog doen toenemen. Zo klaagde de Amerikaanse tabaksgigant en megalobbyist Philip Morris Uruguay en Australië aan wegens regelgeving rond ontradende sigarettenverpakkingen. Het Zweedse energiebedrijf Vattenfall eist 3,7 miljard van Duitsland vanwege het besluit tot kernenergie-uitstap na de ramp in Fukushima. Griekenland wordt aangeklaagd door investeerders voor de schuldherschikking die het in 2012 moest uitvoeren om reddingskredieten van de Troika te krijgen. Het farmaceutische bedrijf Eli Lili klaagde de Canadese overheid aan omdat de overheid eist dat het nut van een medicijn aangetoond moet worden om een patent te krijgen.

Voor overheden gaan met zulke aanklachten hoge schadeclaims en lang aanslepende, dure juridische procedures gepaard. De dreiging met rechtszaken leidt tot zelfbeperking. Overheden en parlementen zullen twee keer nadenken voor ze een nieuwe regelgeving invoeren om hun bevolking of het milieu te beschermen. Zo kondigde Nieuw-Zeeland al aan geen nieuwe wetgeving rond tabaksverpakkingen door te voeren. De Nieuw-Zeelandse overheid wacht liever eerst op de uitspraak van de zaak Philip Morris v. Australië.

Dit soort investeringsarbitrage bezorgt grote bedrijven een wapen tegen maatregelen die niet naar hun zin zijn. Dit is een bedreiging van de performante Europese normen en regels die bedoeld zijn om de burger te beschermen en het resultaat zijn van een democratisch besluitvormingsproces. Dat grote bedrijven die kunnen ondergraven en beperken ten voordele van winstmaximalisatie is onverantwoord, ondemocratisch en onaanvaardbaar.

Daarbovenop komt de problematische verwevenheid tussen de arbiters en de bedrijfswereld. Internationale arbitragehoven vergaderen ad hoc. Ze worden voorgezeten door investeringsarbiters. Vaak zijn dit privé-advocaten die uit de kleine wereld van het investeringsrecht komen. Zij hebben nauwe banden met multinationale bedrijven en zijn niet onafhankelijk of neutraal. Een rapport van Corporate Europe Observatory (CEO), een ngo die onderzoek uitvoert naar de macht van bedrijven en lobby's, toont aan dat hoop en al 15 arbiters beslissingen nemen in 55 procent van alle betwistingen. Deze erg kleine groep mensen bestendigt zo internationale investeringsregels die noch eerlijk noch onafhankelijk zijn, maar wel steevast in het belang van de grote bedrijven.

Ook de Europese Commissie en de diensten van Karel De Gucht schurken aan bij de wensen van de grote industriële lobby's. Onderzoek van CEO toont aan dat de Commissie ter voorbereiding van de onderhandelingen 119 gesprekken voerde met de grote industrielobby's en slechts een handvol met middenveldorganisaties. Zelfs de lidstaten krijgen de onderhandelingsdocumenten van de VS niet te zien, wat ongebruikelijk is.

Een zestigtal Belgische organisaties organiseert vandaag een blokkade van de Europese Raad om te protesteren tegen de EU-VS vrijhandelsonderhandelingen. Wij steunen hen. Het kan niet dat bedrijfsbelangen, hebzucht en winstbejag voorgaan op het beschermen van sociale en mensenrechten, volksgezondheid en het milieu. Wij roepen de Belgische regering, de Europese Commissie en Karel De Gucht op geen arbitragemechanisme op te nemen in het handelsverdrag met de VS.

Bovendien stellen we ons nog andere vragen bij deze onderhandelingen. De voorspelde voordelen op het vlak van groei en jobcreatie zijn minimaal. De onderhandelingen zijn problematisch voor ons cultuur- en mediabeleid en ze vormen een regelrechte bedreiging voor ons landbouw- en voedselmodel. Ze worden gevoerd met een partner die ons schaamteloos bespioneert. Deze vrijhandelsonderhandelingen stellen de belangen van grote multinationals boven de veiligheid van de burger. Dat is onaanvaardbaar.

vrijdag 14 februari 2014

EU plan om spaartegoeden van 500 miljoen burgers te confisqueren

eu commissieEerst werd gedacht dat Reuters een slechte grap wilde uithalen met een artikel genaamd: “Europese beleidsmakers overwegen spaargelden te gebruiken om financieringsruimte te bieden”, maar na enkele uren zonder reactie moest erkend worden dat het helaas waar is.
Helaas, want alles waarvoor gewaarschuwd  werd met de opmerking “Er kan alleen op een pijnlijke manier uit de crisis gekomen worden” en alles wat de spaarders en burgers van Cyprus hebben moeten doormaken, lijkt op het punt te staan in alle Europese lidstaten doorgevoerd te gaan worden.

Onvrijwillig

Om kort te gaan kunnen de woorden van Reuters als volgt worden samengevat: “De spaartegoeden van 500 miljoen Europese burgers kunnen worden ingezet om lange termijn investeringen te financieren en zodoende de economie te stimuleren. Op deze wijze kan het financieringsgat gedicht worden die de banken sinds de financiële crisis hebben laten ontstaan”, aldus een EU document. Wat er niet bij wordt verteld is, dat het spaargeld op een puur onvrijwillige basis zal worden aangewend en kan dus het best omschreven worden als een confiscatie.

Explosief

De bron van deze ‘knaller’ is een document dat Reuters heeft ingezien waarin wordt beschreven hoe de Europese Commissie op zoek is naar manieren om de 28 Europese lidstaten minder afhankelijk te maken van bankfinancieringen voor bedrijven, infrasstruturele projecten en andere investeringen. Europa erkent hier dus mee dat de ECB van Mario Draghi niet in staat is geweest om de al vijf jaar verstopte monetaire leidingen te ontstoppen. Het commissie verslag geeft eindelijk toe dat de economische en financiële crisis het vermogen van de banken om fondsen vrij te maken voor de reële economie heeft geschaad. Dit geldt in het bijzonder voor de lange termijn investeringen.
Du,s afgezien van dit alles kan gesteld worden dat de financiële situatie in Europa, in ieder geval wat betreft de Europese Commissie is geregeld!


Source: http://www.gewoon-nieuws.nl/2014/02/eu-plan-om-spaartegoeden-van-500-miljoen-burgers-te-confisqueren/#.Uv3j-KO3PJt

maandag 29 juli 2013

Griekse steun verdwijnt rechtstreeks naar Europese banken!

griekse tragedie
 
Extra 2,5 miljard euro voor Griekenland

Opnieuw krijgt Griekenland 2,5 miljard euro aan leningen nadat het parlement toestemming heeft gegeven om in de wet op te nemen dat ambtenaren om economische redenen ontslagen mogen worden. Punt is, worden ze ook ontslagen? Niet dat ik graag zie dat mensen hun baan verliezen, zelfs ambtenaren niet, maar wanneer het Griekse ambtenarencorps niet drastisch ingekrompen wordt blijft het voor de Griekse regering dweilen met de kraan open.

Brussel betaalt altijd
Griekenland telt 1 miljoen ambtenaren op een beroepsbevolking van 4,9 miljoen. Dat is 20,4 procent van de beroepsbevolking. In Nederland is dat 10 procent. Ambtenaren hebben in Griekenland een bijna onaantastbare status en het grootste plezier dat een politicus iemand in Griekenland kan doen is hem een ambtenarenbaantje bezorgen. Dat is in het verleden dan ook op grote schaal gebeurd. Niet dat deze ambtenaren allemaal een volle dagtaak hebben met nuttige werkzaamheden. Goed betaald worden ze overigens wel met talloze voordeeltjes die een gewone werknemer in Griekenland moet ontberen. Terecht dus dat de Trojka IMF/EU/ECB eisen stelt aan de Griekse regering om het ambtenarenapparaat drastisch in te korten.
Maar houden de Grieken zich ook aan de gemaakte afspraken? Bekend is dat tijdens het begin van de noodsteun aan Griekenland talloze met ontslag bedreigde ambtenaren gebruik maakten van het wettelijke recht om vervroegd met pensioen te gaan. Een extra aanslag op de staatskas die door de Trojka niet voorzien was. Ook nu moeten we dus maar afwachten of er daadwerkelijk ambtenaren ontslagen gaan worden. De schulden die Griekenland in de loop van decennia heeft opgebouwd komen doordat er te weinig belastinginkomsten waren en teveel uitgaven. Resultaat? Europese belastingbetalers lenen via de noodfondsen Griekenland geld om zijn problemen op te lossen.
Sinds het uitbreken van de crisis heeft Griekenland 210 miljard aan noodsteun ontvangen in de vorm van leningen. Elke keer wanneer het land opnieuw geld nodig heeft ontstaat er een rituele dans in Brussel. Nee, Griekenland komt zijn beloftes niet na, dus voorlopig geen extra steun. Vaak nauwelijks een week later komt dan het verlossende bericht uit Brussel of Athene dat de Grieken tóch hun zaakjes op orde hebben en we het geld kunnen overmaken. De burger moet vooral niet denken dat Griekenland zomaar geld krijgt.


Europese banken krijgen geld uit de Griekse noodfondsen

creditcardOpmerkelijk is dat van enige controle vanuit Brussel, over hoe de Grieken het ontvangen geld besteden, nauwelijks sprake is. Tenminste, de Europese burger wordt daar niet van op de hoogte gesteld, terwijl hij wel steeds de belastingbeurs mag trekken. Zo ontstaat het beeld dat Griekenland een bodemloze put is en dat we naar ons geleende geld kunnen fluiten. Griekenland zal immers nooit in staat zijn om die 210 miljard ooit terug te betalen. De Trojka weet dat, bondskanselier Angela Merkel en president Hollande weten dat en ook premier Mark Rutte (VVD) en zijn secondant Jeroen Dijsselbloem (PvdA) weten het. Desondanks, de Europese droom mag niet verstoord worden. Griekenland moet binnen de eurozone gehouden worden.
Het feit dat er weinig verantwoording over de Griekse bestedingen van het geleende geld wordt afgelegd heeft zo zijn reden. Geheel nieuw is dat niet, maar het kan niet vaak genoeg herhaald worden, het geleende geld gaat regelrecht naar de Europese banken. Griekenland heeft, zo becijferde de Bank for International Settlements (BIS), voor 184 miljard euro aan schuld bij Europese banken uitstaan. Bij Franse banken 55 miljard, bij Zwitserse banken 47 miljard, bij Duitse banken voor 31 miljard en bij Engelse en Nederlandse banken elk 9 miljard. Die banken hebben in de periode vóór de crisis massaal geld geleend aan Griekenland. De rente was lekker hoog en het risico minimaal. Griekenland zou zijn schulden hoe dan ook aan de banken terugbetalen, desnoods via de belastinggelden van de Europese burgers. Banken worden door politici immers goed geïnformeerd.
 
Griekenland wordt niet echt geholpen
En zo gebeurt het ook daadwerkelijk. In feite is de noodsteun aan Griekenland een regelrechte financiële steun aan Europese banken. Ons geleende geld aan Griekenland zien we nooit meer terug. Dat zit namelijk in de knip van de bankiers. Griekenland betaalt zijn schuld aan de banken af maar kan zijn economie nauwelijks hervormen. Bij de Europese belastingbetaler is echter de indruk gewekt dat met het geleende geld de Griekse economie er weer bovenop geholpen zou worden, maar dat is dus niet zo. Die zogenaamde noodhulp is slechts een manier om via een omweg Europese banken schadeloos te stellen. Niemand heeft die banken gedwongen om geld aan Griekenland te lenen. Eerst mochten we met belastinggeld de banken redden, nu mogen we opnieuw hun verliezen betalen. Politici en bankiers houden ons gewoon voor de gek.
 
Bron: CitaReg.nl